Σάββατο 9 Ιουνίου 2012
ταξιδεύοντας στην άλλη πλευρά..
Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012
Κυριακή 27 Μαΐου 2012
όλες οι καρδιές γεννιούνται αδύναμες, μετά δυναμώνουν
από τη σειρά 'Σε είδα' επεισόδιο 3 ~Πασχαλίτσα
Θέλω να γίνεις όλα αυτά που μπορείς να γίνεις..
Πέμπτη 24 Μαΐου 2012
Με ξέρεις...
Ξέρω ότι μου μιλάς...αλλά όσο θέλω να σε ακούσω δεν μπορώ..
Άγγιξε με..σκούντηξε με να ξυπνήσω...
Παρασκευή 18 Μαΐου 2012
Τετάρτη 25 Απριλίου 2012
Focus on everything better today...
Αλλά υπάρχουν και μέρες φωτεινές, μέρες γεμάτες από μια μη ακατανόητη χαρά να σε γεμίζει, μόλις που έχεις ξυπνήσει το πρωί από ένα καλό όνειρο. Μέρες γεμάτες από μικρές στιγμές παρέα με αγαπημένους φίλους, να αναλύεται σ’ ένα καφέ για όλα εκείνα που σας απασχολούν και τόσα άλλα που ακόμα δεν βρίσκουν απάντηση..Μικρά πράγματα όπως ένα τραγούδι να’χει κολλήσει στο repeat ή ένα άλλο που ακούσατε στο ραδιόφωνο τυχαία και να σας φτιάχνει τη διάθεση, ένα βιβλίο που σας ταξίδεψε σε άλλες ζωές και σε άλλες πόλεις, μια βόλτα στη θάλασσα και τόσα άλλα που αγαπάει κάποιος..
Συνεχίζω να ακούω το τραγούδι“Moby & Mylène Farmer - Slipping Away” το φως του ήλιου με τραβάει προς το παράθυρο θυμίζοντας μου πως το καλοκαίρι έρθετε και ένα χαμόγελο σχηματίζεται, σιγοτραγουδώντας
Open to everything happy and sad.
Seeing the good when it's all going bad.
Focus on everything better today..
"Μ&Τ"
Τρίτη 27 Μαρτίου 2012

Πόσο να κρατάει η αγάπη; ο έρωτας; η φιλία; μια σχέση; μια υπόσχεση; ένα φιλί; μια αγκαλιά; ένα άγγιγμα; ένα ταξίδι; τα λόγια; ένα τραγούδι; ένα τσιγάρο; ένα τηλεφώνημα στην άκρη της νύχτας; ένα βιβλίο; ένα χαμόγελο; ένας καφές μαζί σου; μια στιγμή που τα μάτια μας συναντήθηκαν;… ένα όνειρο;
"M&Τ"
φωτογραφία : Kate Alizadeh
Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012
για την παγκόσμια μέρα ποίησης..

Ο πράσινος κήπος ~ Νικηφόρος Βρεττάκος
Ἔχω τρεῖς κόσμους. Μιὰ θάλασσα, ἕναν
οὐρανὸ κι ἕναν πράσινο κῆπο: τὰ μάτια σου.
Θὰ μποροῦσα ἂν τοὺς διάβαινα καὶ τοὺς τρεῖς, νὰ σᾶς ἔλεγα
ποῦ φτάνει ὁ καθένας τους. Ἡ θάλασσα, ξέρω.
Ὁ οὐρανός, ὑποψιάζομαι. Γιὰ τὸν πράσινο κῆπο μου,
μὴ μὲ ρωτήσετε.
Περιμένοντας το βράδυ ~ Τάσος Λειβαδίτης
Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω πού, δεν ξέρω πότε, όμως τα βραδιά
κάποιος κλαίει πίσω από την πόρτα
κι η μουσική είναι φίλη μας – και συχνά μέσα στον ύπνο
ακούμε τα βήματα παλιών πνιγμένων ή περνούν μες
στον καθρέφτη πρόσωπα
που τα είδαμε κάποτε σ’ ένα δρόμο η ένα παράθυρο
και ξανάρχονται επίμονα
σαν ένα άρωμα απ’ τη νιότη μας – το μέλλον είναι άγνωστο
το παρελθόν ένα αίνιγμα
η στιγμή βιαστική κι ανεξήγητη.
Οι ταξιδιώτες χάθηκαν στο βάθος
άλλους τους κράτησε για πάντα το φεγγάρι
οι καγκελόπορτες το βράδυ ανοίγουνε μ’ ένα λυγμό
οι ταχυδρόμοι ξέχασαν το δρόμο
κι η εξήγηση θα ‘ρθει κάποτε
όταν δεν θα χρειάζεται πια καμία εξήγηση
Α, πόσα ρόδα στο ηλιοβασίλεμα – τι έρωτες Θέε μου, τι ηδονές
τι όνειρα,
ας πάμε τώρα να εξαγνιστούμε μες στη λησμονιά.
"Μ&Τ"
Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012
All that we see or seem, is but a dream within a dream (Edgar Allan Poe)
Βάζω να ακούσω ξανά παλιά CD, ξεχασμένα από μένα και στοιβαγμένα σ’ένα ράφι της βιβλιοθήθης..
Κολλάω με ένα CD των Πυξ-Λαξ ‘Ο μπαμπούλας τραγουδάει μόνος τις νύχτες’..
και ειδικά με το κομμάτι ‘Τα όνειρα της Μαίρης’..με παρασέρνουν οι στίχοι
‘Πώς αλλάζει η ζωή μας σε μια νύχτα. Τι είναι λάθος το πρωί, και τι αλήθεια’
Πώς πάμε για ύπνο μια νύχτα και ένα όνειρο που γεννήθηκε εκεί στις 4 τα ξημερώματα είναι ικανό να μας αλλάξει την διάθεση το άλλο πρωί..
Το άλλο πρωί να ξυπνάς με κέφι, με μια γλυκιά προσμονή σαν να’χεις φτερά στα πόδια αλλά ταυτόχρονα και μια νοσταλγία γιατί ξέρεις ότι ήταν απλά ένα όνειρο..
Και μια μέρα ή νύχτα να πεις..«Ίσως να έχω ξαναέρθει̇ τα έχω δει αυτά τα χρώματα̇ είναι οι δρόμοι που περπατήσαμε μαζί, η θάλασσα που φτάσαμε μαζί κοιτάζοντας στο ίδιο σημείο, πέρα από τον ορίζοντα που βλέπαμε ως τώρα»
"Μ & Τ "
Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012
Ένα γλυκό παραμύθι...
...Σε ένα ουρανό ήταν 2 αγγελάκια...αγαπημένα πολύ... που το όνειρό τους ήταν να κατέβουν στη γη..και να σκορπίσουν τον έρωτα και την αγάπη...
Έτσι λοιπόν κατέβηκαν...αλλά το μόνο που είδαν ήταν δυστυχία και φτώχεια...και στεναχωρήθηκαν πολύ..δεν περίμεναν να δουν τέτοια εικόνα..
Αποφάσισαν τότε να δώσουν στους ανθρώπους λίγο χαρά...κ να σκορπίσουν την αγάπη όπως κ είχαν ονειρευτεί...
Άρχισαν λοιπόν να ρίχνουν μια βροχή από καρδούλες πάνω από τη γη... κ πολλές ακτίνες του Ήλιου...ώστε οι άνθρωποι να βρουν την αγάπη στο ταίρι τους... αλλά κ λίγη ζεστασιά μέσα στο κρύο χειμώνα...!
Με μιας τα λυπημένα πρόσωπα τους φωτίστηκαν και τη θέση τους πήραν χαρούμενα χαμόγελα… Ευχαριστημένα τα 2 αγγελάκια αποχαιρέτησαν τη γη με ένα όμορφο ουράνιο τόξο και ανέβηκαν κ πάλι στον ουρανό!!!
«τοσοδούλα»



