Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014




Το παρελθόν και το μέλλον είναι πράγματα που δεν υπάρχουν. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν.Υπάρχει μόνο το τώρα, το παρόν. Και για το μέλλον δεν μπορούμε να είμαστε εντελώς σίγουροι. Δεν υπάρχει κι ούτε ξέρουμε αν θα έρθει. Ούτε και τι θα φέρει. Και συνήθως, όταν κάνουμε σχέδια, Κάποιος εκεί ψηλά γελάει...
Το παρελθόν, όμως, είναι κάτι το περίεργο. Δεν υπάρχει μεν, αλλά έχει αφήσει πάνω μας ανεξίτηλα τα σημάδια του, τα χνάρια του. Το παρελθόν μας έχει φέρει μέχρι το σήμερα, μας έχει κάνει αυτό που είμαστε. Έχει αφήσει στο σώμα και την ψυχή μας πολλά αόρατα τατουάζ. Καμιά φορά αναρωτιέται κανείς αν είναι ευλογία ή κατάρα να θυμάται... Να θυμάται τα πάντα. Μια μυρωδιά, ένα άγγιγμα, έναν καυγά, μια λέξη, ένα χάδι. Θυμόμαστε για να ξέρουμε ποιοι είμαστε, από που ερχόμαστε, για να μην γυρνάμε εδώ κι εκεί κούφιοι από αναμνήσεις, από τη γνώση του εαυτού μας.



Η ζωή είναι μια σειρά αναρίθμητων συμπτώσεων, μια σειρά από σταυροδρόμια που μας βγάζουν σε μέρη άγνωστα. Τι είναι αυτό που μας κάνει να αποφασίζουμε ποιο δρόμο να πάρουμε; Κι αυτοί οι δρόμοι υπάρχουν και τους ανακαλύπτουμε, ή φτιάχνονται στη διαδρομή, καθώς προχωράμε;

Η παράσταση, όμως, πρέπει να συνεχίζεται. Ο κάθε μας ρόλος πρέπει να παίζεται άψογα. Γιατί παίζεται μόνο μια φορά. Κι αν πέσεις πρέπει να σηκώνεσαι. Κι αν γελάς, πρέπει να γελάς με την καρδιά σου. Και αν κλαις, να κλαις με την ψυχή σου. Να χορεύεις σα να'ναι το τελευταίο πράγμα που θα κάνεις. Να ονειρεύεσαι σαν να γεννήθηκες τώρα. Γιατί η παράσταση μας, παίζεται μόνο μια φορά. Και τίποτα δε μπορείς να διορθώσεις.


Απόσπασμα από το Βιβλίο ' Υπέροχα μόνοι', Πένυ Ραμαντάνη ,  Εκδόσεις 'Ταξιδευτής'.



"Μ&Τ"

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Όνειρα είναι και ας πανε...

-Πιστεύεις στα παραμύθιά;
-Ναι!
-ΤΙ γίνεται όμως όταν σου λέει " Ζησανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα..."  Να έρχεται η στιγμή εκείνη και να τα αναιρεί όλα;;;
Φαντάζεσαι έναν κόσμο διαφορετικό απ´αυτόν που ζούμε..με ρομαντισμό, αγάπη, φαντασία, έρωτα και πάθος! Καλά λένε ότι ο έρωτας τυφλώνει! Εκεί που σε ανεβάζει ψηλά,εκεί σε προσγειωνει ανώμαλα. Και η καρδιά σου σπάει...διαλύεται...κόβεται στα 2...ένα για κείνον για θυμάται τι έχασε κ πόσο πονεσες και το άλλο για σένα... Μέχρι να βρεις το άλλο σου μισό.
Μέχρι τότε όμως... Χανόμαστε στο "ειναι" μας, στα όνειρα μας... Στα όνειρα που ευτυχώς ακόμα κάνουμε... κ ας μην βγαίνουν πάντα αληθινά...

Όνειρα ειναι και ας πανε....
"τοσοδουλα"

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο.


https://www.youtube.com/watch?v=UfKmZIrmZa4&feature=youtube_gdata_player



Ταξίδεψε με όπου εσύ πιστεύεις
είμαι τυφλός και μόνο εσύ το ξέρεις
τα πιο όμορφα πράγματα χάνονται γρήγορα
άνθρωποι, σύννεφα, το μελάνι στα ποιήματα

"Μ&Τ"

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

ΤΟ ΔΕΣΙΜΟ

Και σένα, αν με τα τόσα που περάσαμε 
τίποτα μέσα σου δε σακατεύτηκε,
μην πολυκαμαρώνεις.
Ίσως
δεν είχες τίποτα να διακινδυνεύσεις.

Τίτος Πατρίκιος.


"Μ&Τ"