Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

για την παγκόσμια μέρα ποίησης..



Ο πράσινος κήπος ~ Νικηφόρος Βρεττάκος

χω τρες κόσμους. Μι θάλασσα, ναν
ο
ραν κι ναν πράσινο κπο: τ μάτια σου.
Θ
μποροσα ν τος διάβαινα κα τος τρες, ν σς λεγα
πο
φτάνει καθένας τους. θάλασσα, ξέρω.
ορανός, ποψιάζομαι. Γι τν πράσινο κπο μου,
μ
μ ρωτήσετε.


Περιμένοντας το βράδυ ~ Τάσος Λειβαδίτης

Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω πού, δεν ξέρω πότε, όμως τα βραδιά

κάποιος κλαίει πίσω από την πόρτα
κι η μουσική είναι φίλη μας – και συχνά μέσα στον ύπνο
ακούμε τα βήματα παλιών πνιγμένων ή περνούν μες
στον καθρέφτη πρόσωπα
που τα είδαμε κάποτε σ’ ένα δρόμο η ένα παράθυρο
και ξανάρχονται επίμονα
σαν ένα άρωμα απ’ τη νιότη μας – το μέλλον είναι άγνωστο
το παρελθόν ένα αίνιγμα
η στιγμή βιαστική κι ανεξήγητη.
Οι ταξιδιώτες χάθηκαν στο βάθος
άλλους τους κράτησε για πάντα το φεγγάρι
οι καγκελόπορτες το βράδυ ανοίγουνε μ’ ένα λυγμό
οι ταχυδρόμοι ξέχασαν το δρόμο
κι η εξήγηση θα ‘ρθει κάποτε
όταν δεν θα χρειάζεται πια καμία εξήγηση

Α, πόσα ρόδα στο ηλιοβασίλεμα – τι έρωτες Θέε μου, τι ηδονές
τι όνειρα,
ας πάμε τώρα να εξαγνιστούμε μες στη λησμονιά.


"Μ&Τ"

Δεν υπάρχουν σχόλια: