Όνειρα είναι και ας πανε...

-Πιστεύεις στα παραμύθιά;

-Ναι!

-ΤΙ γίνεται όμως όταν σου λέει " Ζησανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα..."  Να έρχεται η στιγμή εκείνη και να τα αναιρεί όλα;;;

Φαντάζεσαι έναν κόσμο διαφορετικό απ´αυτόν που ζούμε..με ρομαντισμό, αγάπη, φαντασία, έρωτα και πάθος! Καλά λένε ότι ο έρωτας τυφλώνει! Εκεί που σε ανεβάζει ψηλά,εκεί σε προσγειωνει ανώμαλα. Και η καρδιά σου σπάει...διαλύεται...κόβεται στα 2...ένα για κείνον για θυμάται τι έχασε κ πόσο πονεσες και το άλλο για σένα... Μέχρι να βρεις το άλλο σου μισό.

Μέχρι τότε όμως... Χανόμαστε στο "ειναι" μας, στα όνειρα μας... Στα όνειρα που ευτυχώς ακόμα κάνουμε... κ ας μην βγαίνουν πάντα αληθινά...

Όνειρα ειναι και ας πανε....

"τοσοδουλα"

θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο.

https://www.youtube.com/watch?v=UfKmZIrmZa4&feature=youtube_gdata_player

Ταξίδεψε με όπου εσύ πιστεύεις

είμαι τυφλός και μόνο εσύ το ξέρεις

τα πιο όμορφα πράγματα χάνονται γρήγορα

άνθρωποι, σύννεφα, το μελάνι στα ποιήματα

"Μ&Τ"

ΤΟ ΔΕΣΙΜΟ

Και σένα, αν με τα τόσα που περάσαμε 
τίποτα μέσα σου δε σακατεύτηκε,
μην πολυκαμαρώνεις.
Ίσως
δεν είχες τίποτα να διακινδυνεύσεις.

Τίτος Πατρίκιος.

"Μ&Τ"

Τελευταίο Σάββατο του Δεκεμβρίου, τελευταίο βράδυ Σαββάτου του 2013.

Είδες ε;

Ένας χρόνος πέρασε. Για θυμήσου..

Τι κατάφερες, τι έκανες, που ταξίδεψες, τι δημιούργησες, με ποιους ανθρώπους ήρθες κοντά και με ποιους απομακρύνθηκες, τι αλλαγές έφερες εσύ ο ίδιος στην καθημερινότητα σου, πόσο απόλαυσες αυτές τι μικρές χαρές που περνούν κάθε μέρα και κάποιες άθελα σου προσπερνάς, τι έμαθες, ποιον πλήγωσες, ποιος σε πλήγωσε, τι είδες, τι διάβασες, τι άκουσες.

Με πόσα άλλα τι θα μπορούσες να συνεχίσεις;

Με πολλά.

Αλλά δεν χρειάζεται.

Ένιωσες και έδωσες αγάπη και αυτό τα προσπερνάει όλα.

Τι κι αν δεν κατάφερες όλους τους στόχους σου; Θα προσπαθήσεις περισσότερο και θα τους πραγματοποιήσεις.

Αν έκανες λάθη, τότε κάτι  θα έμαθες και την επόμενη φορά δεν θα τα επαναλάβεις.

Θα προσέχεις τις επιλογές σου, γιατί με το κάθε ναι ή όχι , αλλάζει η ζωή σου από τη μια στιγμή στην άλλη.

Αλλά  όσο κι αν μας αγχώνει ο χρόνος και το πέρασμα του θα κλέψω τους στίχους του Δεληβοριά "Γιατί ο χρόνος δεν υπάρχει, γιατί ο χρόνος είσαι εσύ και οι άλλοι και κανείς δεν γνωρίζει η ζωή πού θα βγάλει κι όλο αυτό είναι μια μεγάλη γιορτή".

Όσο έχω εμένα, όσο έχω εσένα, όσο έχω εσάς δεν φοβάμαι τίποτα και κανένα.

                                                                                           "Μικρή&Τριανταφυλλένια"

Frances Ha

Frances says: It's that thing when you're with someone, and you love them and they know it, and they love you and you know it... but it's a party... and you're both talking to other people, and you're laughing and shining... and you look across the room and catch each other's eyes... but - but not because you're possessive, or it's precisely sexual... but because... that is your person in this life. And it's funny and sad, but only because this life will end, and it's this secret world that exists right there in public, unnoticed, that no one else knows about. It's sort of like how they say that other dimensions exist all around us, but we don't have the ability to perceive them. That's - That's what I want out of a relationship. Or just life, I guess.


                                                                                                              "M&T"

Soulmates never die

Dry your eyes

Soulmate dry your eyes

'Cause soulmates never die

Soulmates never die

                                                                      "M & T"

Και όταν γίνω ένας άνθρωπος ολοκληρωμένος, που δε χρειάζεται κανέναν για να επιβιώσει τότε σίγουρα θα βρω κάποιον επίσης ολοκληρωμένο για να μοιραστούμε αυτά που έχω κι αυτά που έχει. Αυτό είναι το νόημα της σχέσης: όχι η σωτηρία, αλλά η επαφή. Ή μάλλον, οι επαφές.

Εγώ μ'εσένα.

Εσύ μ'εμένα.

Εγώ μ'εμένα.

Εσύ μ'εσένα.

Εμείς με τον κόσμο.

Από το βιβλίο: Nα βλέπεις στον έρωτα

Χόρχε Μπουκάι, Silvia Salinas.

   Είναι που καμιά φορά ξεκινάς ένα βιβλίο γιατί το οπισθόφυλλο σε τράβηξε και μέσα του ξαφνικά ταξιδεύεις, και παίρνεις απαντήσεις που έψαχνες.


Πόσο κακός είναι συνήθως ο συγχρονισμός ανάμεσα στους ανθρώπους, αυτός τα καταστρέφει όλα. Σε λάθος στιγμή συναντιούνται, σε λάθος στιγμή αποχωρίζονται, σε λάθος χρόνο ψάχνουν ο ένας τον άλλο, τη λάθος στιγμή κάνουν να μιλήσουν, δείχνουν το ενδιαφέρον τους όταν ένας απ' τους δυο βρίσκεται πολύ μακριά για να πετύχει το σμίξιμο.
Κακός συγχρονισμός, όταν ο ένας θέλει να' ναι σιωπηλός, ο άλλος θέλει κουβέντα, όταν ο ένας θέλει βαβούρα και γέλια, ο άλλος θέλει την ησυχία του σπιτιού του, όταν ο ένας θέλει να ανοίξει την καρδιά του στον άλλο, να δώσει την αγκαλιά του, ν' απλώσει το χέρι του, αυτός ο άλλος σκορπίζεται κάπου μακριά, μ' άλλες διαθέσεις, επιθυμίες... Δεν θα συναντηθούν εύκολα, τουλάχιστον όσο χρειάζεται για να στεριώσει η ανθρώπινη επαφή , η τόσο κακοτράχαλη. Κακός συγχρονισμός όλα, παντού γύρω, λες και πρόκειται για την πιο άψογα οργανωμένη προσπάθεια να μείνουν όλοι μόνοι. 


Πόσο συχνά συναντάς στη ζωή σου ανθρώπους που δίνουν νόημα στην πιο απλή κουβέντα, πώς τους ξεπερνάς, πώς συνεχίζεις χωρίς αυτούς;


''Αυτά που νιώθουμε'' , της είχε πει την προηγούμενη, ''είναι για να τα νιώθουμε κι όχι για να τα κουβεντιάζουμε. Όταν νιώθεις, δε χρειάζονται κουβέντες. Άμα το προσέξεις, θα το δεις, οι άνθρωποι συζητάνε γι' αυτά που θα 'θελαν να νιώθουν και δεν μπορούν. Επειδή ακριβώς δεν μπορούν, Λένε για να αποδείξουν, μόνο που τα συναισθήματα δεν έχουν ανάγκη από αποδείξεις, άμα υπάρχουν, το ξέρει ο κόσμος όλος, κατάλαβες;..... Για την αγάπη λέω τώρα, που και τυφλός τη βλέπει όταν υπάρχει. Στις πράξεις, οι πράξεις δε δείχνουν ποτέ λάθος. 


Αισθανόταν όμορφα. Πουθενά αλλού δεν επιθυμούσε να βρίσκεται, με κανέναν άλλο να μιλήσει.



Από το βιβλίο Ανάλαφρη σαν αθώα της Όλγα Χαντζή εκδόσεις Καστανιώτη. 

"Μικρή &Τριανταφυλλένια "

η ευτυχία δεν είναι αυτό που περιμένουμε να' ρθει ..

ευτυχία είναι 

το χαμόγελο σου, οι βόλτες με το ποδήλατο, η θάλασσα , η άμμος στα πόδια σου, να ετοιμάζεις δείπνο για αγαπημένα πρόσωπα, ο ήλιος στο πρόσωπο σου, τα βιβλία κάτω από την σκιά, ο καφές το πρωί, ένα τραγούδι, οι εκφράσεις που παίρνει το πρόσωπο σου, τα αγγίγματα ,  το μπλε της θάλασσας την ώρα της δύσης, η αγκαλιά σου.. 

η ευτυχία έρχεται σε ότι αφήνεσαι, για όσο  πάει,  για όσο θα  σε ταξιδεύει. 

"Μικρή&Τριανταφυλλένια"

ΚΑΘΗΜΕΡΑΝΟΗΤΟΤΗΤΑ

Eίναι που μερικές φορές τα πράγματα έρχονται από μόνα τους και σε βρίσκουν. Χωρίς να ψάξεις εσύ, απλά σου αποκαλύπτονται. Όπως,  ένα βιβλίο, μια ταινία, μια μελωδία που έχει κολλήσει στο μυαλό σου και δεν σταματάς να την ακούς μέχρι να’ρθει κάποια άλλη και να σε συνεπάρει γι’άλλο ένα ταξίδι. Κάπως έτσι έγινε και με το βιβλίο ‘ΚΑΘΗΜΕΡΑΝΟΗΤΟΤΗΤΑ’ του Γιώργου Χατζελένη. Έμαθα για το πρώτο του  βιβλίο, μέσα από τον εδώ κόσμο των blogs. Πέρασε κάποιο διάστημα και γύρω στα μέσα Ιανουαρίου βρέθηκα στο βιβλιοπωλείο να αναζητώ το βιβλίο του. Το ξεκίνησα αργά εκείνο το βράδυ και δεν το άφησα, μέχρι να φτάσω και στην τελευταία πρόταση όπου η ανοιχτή θάλασσα απλωνόταν μπροστά στον ήρωα του βιβλίου. Μου υπενθύμισε αυτές τις σκέψεις που κάνουμε για την ζωή, τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες της ηλικίας μας ,κομμάτια του εαυτού μου, την μοναξιά και την ζωή στις μεγάλες πόλεις αλλά ταυτόχρονα την δύναμη να αλλάξουμε ότι δεν μας αρέσει , με αποφάσεις και επιλογές καθαρά δικές μας.

Έτσι λοιπόν είναι, « Η ιστορία ενός νεαρού που μέσα σε μία εβδομάδα αποφασίζει να αλλάξει τη ζωή του, να τα βρει με τον εαυτό του και να αναζητήσει νέους στόχους και όνειρα.

Όλοι προσπαθούμε πολλές φορές να αλλάξουμε ρότα στη ζωή μας. Άλλοι τα καταφέρνουν, άλλοι μένουν στην προσπάθεια. Για να κερδίσεις τη ζωή χρειάζονται θυσίες. Για να κυνηγήσεις το όνειρο χρειάζεται πάθος. Για να τα βρεις με τον εαυτό σου έχεις ανάγκη την αλήθεια.»

«Ο τίτλος του κομματιού εμφανιζόταν στην οθόνη : «Comptine d’un autre iti, L’apres midi». Έκλεισα τα μάτια και ταξίδεψα κάπου μακριά. »

Εκείνο το βράδυ μόλις έκλεισα το βιβλίο, το άφησα αργά πάνω στο κομοδίνο και  σκέφτηκα ξανά αυτό που γράφει ο συγγραφέας..

«Έκλεισα τα μάτια και κοιμήθηκα. Μια νέα μέρα με περιμένει. Ίσως μια νέα αρχή.»

Ποτέ δεν είναι αργά άλλωστε, να κάνεις νέα βήματα, να τολμήσεις για όσα ονειρεύεσαι.

Με έντονα γράμματα, απόσπασμα από το βιβλίο.

‘’ΚAΘΗΜΕΡΑΝΟΗΤΟΤΗΤΑ’’, Γιώργος Χατζελένης, εκδόσεις Γαβριηλίδης

ISBN:978-960-336-793-2

"Μικρή&Τριανταφυλλένια"