Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

H ζωή δεν τελειώνει με ήττα


Ο Αντώνης αναζητά ανάμεσα στα άπειρα αστέρια ένα δικό του, φύλακα στις άναστρες αναστροφές της ζωής. Είναι φορές που επιθυμεί να χαθεί μαζί με τους αλήτες τ' ουρανού, να γίνει ένα με το μακρόσυρτο παρελθόν τους.
Ο <<επιστήμονας>> <<χτύπησε>> ξαφνικά. Φόρεσε την άσπρη μπλούζα του, έβαλε τα γυαλιά του και ετοιμάστηκε για τις διαλέξεις, εκείνες που εξορίζουν τον ρομαντισμό και το <<άλλο>> βλέμμα... Είπε: <<Αυτό που κοιτάς τώρα είναι το παρελθόν τους>>.
Δίχως τον συναισθηματικό του κόσμο τώρα να του υπαγορεύει ανάλογες διαθέσεις, ατένιζε και θαύμαζε το απέραντο νεκροταφείο τ' ουρανού.
Ξέρει καλά πως αυτό που με δέος ατενίζει η καρδιά, είναι ένα τελειωμένο γεγονός στον συμπαντικό χρόνο.
Θαυμάζουμε, δίχως να το ξέρουμε, τον θάνατο. Και ο ρομαντισμός μας το ανασταίνει.
Είναι μια πράξη που τη βλέπουμε εμείς, πολύ αργότερα από τότε που έγινε.
Στο μπερδεμένο κουβάρι του χρόνου, το παρελθόν και το μέλλον μπλέκονται σε ένα παράξενο παρόν.


Απόσπασμα από το βιβλίο ''Η ζωή δεν τελειώνει με ήττα" του Δημήτρη Καραβασίλη, εκδόσεις Άρμος ΙSBN: 978-960-527-521-1.

Καθώς μου συμβαίνει να χάνομαι κοιτώντας τα αστέρια στον ουρανό, όταν το διάβασα στο βιβλίο,ένιωσα κάτι από μένα εκεί κοιτώντας το και από μια άλλη οπτική γωνία..από το μικροσκόπιο της επιστήμης που και εγώ ασχολούμαι, αλλά και απλά με τα μάτια της ψυχής ψάχνωντας για το δικό της αστέρι να φωτίζει την ύπαρξη μας..

''Μικρή&Τριανταφυλλένια"

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Με το κορμί να καίγεται...


Σαν πουλί πετάς μακριά μου φεύγεις σαν ανάσα
στα ίδια μέρη τον χρόνο σταματάς
μα ποτέ σου δεν είδες μέσα μου ποτέ σου
σε ξένα λόγια τώρα γι`αλλού πετάς

όσο μακρύς ο δρόμος σου κ αν φαίνεται
να προσπαθείς με το κορμί να καίγεται
όλα τα ψέμματα του κόσμου θα τα ζήσεις
όλα περνούν την ίδια ώρα χάνονται
ξαναγυρνούν μεσ`την ζωή μοιράζονται
μέσα σου κρύβονται βαθιά αν τα ζητήσεις...

Πίσω μην κοιτάς τον δρόμο πάρε της καρδιάς σου
Γι`άλλα λάθη σ`άλλο ουρανό
κι αν σου φάνηκαν οι μέρες σου για πες μου κάηκαν
μεσ`τη φωτιά τους εγώ θ`αναστηθώ..

Όσο μακρύς ο δρόμος σου κ αν φαίνεται
να προσπαθείς με το κορμί να καίγεται
όλα τα ψέμματα του κόσμου θα τα ζήσεις
όλα περνούν την ίδια ώρα χάνονται
ξαναγυρνούν μεσ`την ζωή μοιράζονται
μέσα σου κρύβονται βαθιά αν τα ζητήσεις...

Πίσω μην κοιτάς τον δρόμο πάρε της καρδιάς σου
Γι`άλλα λάθη σ`άλλο ουρανό...

Μουσική- Στίχοι: Δημήτρης Ζερβουδάκης

"Μικρή&Τριανταφυλλένια"

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Για το blog μας...


Σαν σήμερα, πριν 2 χρόνια ακριβώς...καθισμένες στο μπαλκόνι και βλέποντας τη θάλασσα, νιώσαμε την ανάγκη να δημιουργήσουμε κάτι ξεχωριστό και όμορφο, γράφοντας εκεί τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας.
Έτσι με πολλή αγάπη και ευαισθησία δημιουργήσαμε το blog μας...
"Οι ανήσυχοι άγγελοι"
Σαν και εμάς! Η "τοσοδούλα" και η "Μικρή & Τριανταφυλλένια"
2 ανήσυχες ψυχές που δεν σταματούν στιγμή να ονειρεύονται και να ελπίζουν πάντα για το καλύτερο!
Το καλοκαιράκι έρχεται...και θα είναι πάλι γεμάτο εκπλήξεις...
Σας ευχόμαστε ένα Καλό και δροσερό Καλοκαίρι και να συνεχίσετε να ζείτε ξεχωριστές στιγμές...
Γιατί όπως άλλωστε λέμε και μεις...
"Ζήσε τη στιγμή πριν φύγει μακρυά"
"τοσοδούλα"

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Άγγελοι....


"τοσοδούλα"